Turpentine Valley - Veuel

In dit artikel:

Het derde album Veuel bevestigt en verfijnt het kenmerkende geluid van het Belgische instrumentale postmetaltrio Turpentine Valley. Tien jaar na hun start en opvolger van Etch en Alder klinkt de band soms harder en donkerder, maar vooral zelfverzekerder en gelaagder. Het artwork en de titel — geïnterpreteerd als een Zults woord voor ‘vogel’ — nodigen luisteraars uit eigen verbanden te leggen met de cryptische songtitels.

Na een rustige periode vorig jaar om te schrijven en te studio-werken, is het trio dit seizoen weer volop live te zien: korte tournees door het Verenigd Koninkrijk, Denemarken en Duitsland gingen vooraf aan een zomeroptreden op Alcatraz in Kortrijk. Muzikaal laat Veuel contrasten spreken: zware, repetitieve riffs en overstuurde explosies tegenover melodische, melancholische passages. De reeds uitgebrachte singles Pando (het hardste stuk op het album) en List (typisch voor hun signature sound met sterke dynamiek) zetten die balans scherp neer. Korte tussenstukken zoals Stevel, Frugaal en Ender bieden ademruimte en kleur naast de langer opgebouwde postmetaltracks; persoonlijke uitschieters zijn ook Serpent, Derf en Aloof.

Voor opname, mix en mastering werkte de band opnieuw met Stef Exelmans, terwijl Chiaran Verheyden de preproductie voor zijn rekening nam. Veuel presenteert Turpentine Valley als een rijpere, meer gelaagde kracht binnen de hedendaagse postmetalscene.