Verslag van South Of Heaven

In dit artikel:

Vrijdag, de openingsdag van het festival, stond in het teken van over-the-top metalshows vol verkleedpartijen, theatrale intermezzo’s en opvallend veel gezinnen met kinderen op de schouders. Drie bands — Gloryhammer, Wind Rose en Alestorm — wisselden elkaar af op het podium en zorgden met kostuums, rekwisieten en meezingbare anthems voor een luidruchtige, feestelijke sfeer, zelfs toen er kort een bui viel.

Gloryhammer trapte af met een kasteeldecor en een kartonnen Tom Jones op de muur, en combineerde powermetal met toneelachtige scènes. De bandleden speelden personages — waaronder een kwaadaardige tovenaar-gitarist en een vorstelijke frontman in wit — en bouwden kleine sketches tussen de nummers. Publieksparticipatie stond centraal: hamertjes en opblaaswerktuigen vlogen door de lucht, crowdsurfers bereikten het podium en er was zelfs een ludieke kroningsceremonie voor de bassist. Het optreden balanceerde tussen serieuze muzikale bombast en ironisch spektakel, en werkte goed voor een publiek dat graag meedeed.

Het Italiaanse Wind Rose kwam op als een stel dwergen en bracht folkmetal met theatrale flair. Een imposante zanger domineerde het podium naast een decor met groot hoornskull; kinderen en ouders zwaaiden vrolijk met opblaashouwelen en zongen de herkenbare hits uit volle borst mee. De band speelde zowel feestelijke nummers als sing-along anthems, en hield de energie hoog ondanks de dreigende regen. Na een enthousiaste set verlieten de dwergen het podium onder luid applaus, en het publiek liet zich niet ijken door het weer.

Alestorm sloot de avond af met piratenmetal en veel humoristische praal. Het podium werd opgesierd met enorme badeenden en groengetinte attributen; frontman en muzikanten droegen opvallende groene kleding. De show combineerde drankliedjes, meezingbare refreinen en theatrale gags — papegaaien, een reuzenhaai en tientallen crowdsurfers passeerden de revue — en putte zowel uit nieuw materiaal als oudere krakers. Het publiek, met veel verklede mensen en kinderen, reageerde voortdurend: springen, klappen, zingen en massale surfers maakten van de set een interactief feest. In de finale werden expliciete opblaasletters en grove teksten gebruikt als provocerende knipoog naar de festivalavond.

Algemene indruk: het festivalprofiel van deze dag lag duidelijk op spektakel en publieksbetrokkenheid binnen subgenres als powermetal, folkmetal en pirate metal. Theatraliteit, kostuums en eenvoudige meezingbare refreinen maakten de optredens toegankelijk voor jong en oud, waardoor het festival een opvallend familie-vriendelijke en tegelijk uitbundige rockervaring bood. Ondanks wisselend weer bleef de stemming uitgelaten en energiek.