Verslag van Graspop Metal Meeting

In dit artikel:

Op Graspop draaide de eerste festivaldag vooral om harde shows, nostalgie en een paar duidelijke hoogtepunten, met de Marquee, Jupiler Stage, Metal Dome en de main stage als decor. De focus lag vaak op bands die hun beste jaren al achter zich hebben, maar nog altijd publiek trekken met bekende nummers en veel live-energie.

Snot maakte de sterkste indruk als herrezen cultband: met Andy Knapp als zanger klonk de set fel en hongerig, alsof de groep na jaren eindelijk weer vooruit wil. Ook Thrown viel op als veelbelovende naam in de metalcore, met brute riffs en een optreden dat meteen veel crowdsurfers losmaakte. Gatecreeper leverde in de hitte een overtuigende deathmetalset af, terwijl The Funeral Portrait vooral opviel door theatrale emo-rock en een grote dosis podiumenergie.

Tussen de feestelijke en zware acts door liet Wind Rose zien waarom de dwarven powermetalband zo populair is: het publiek deed massaal mee, waardoor de show uitgroeide tot een collectief feest. A Day To Remember leefde vooral op nostalgie, met veel aandacht voor oudere klassiekers. Megadeth nam op waardige wijze afscheid van België; Dave Mustaine is vocaal minder sterk dan vroeger, maar zijn gitaarspel en de klassieke set maakten veel goed.

Later op de avond bewezen Pennywise en The Offspring dat punkrock nog altijd werkt als meezingmachine, al bleef vernieuwing uit. Limp Bizkit stelde juist teleur: Fred Durst haalde de vaart uit een set vol oud materiaal, waardoor de band vooral een schim van vroeger leek. The Offspring sloot de dag af met een degelijk, soms voorspelbaar concert waarin vooral de grote hits, zoals Come Out and Play, Why Don’t You Get a Job en Self Esteem, voor de grootste ontlading zorgden.