Terugblik op 2025: BRUIT ≤ - The Age Of Ephemerality
In dit artikel:
De Franse post-rockformatie BRUIT ≤ levert met The Age Of Ephemerality (uit 2025, Pelagic Records) een sterke vervolgplaat af op het veelgeprezen debuut. Rond bassist/violist Clément Libes groeide de band de afgelopen jaren uit tot een livekracht: opvallend was een magistraal optreden op Roadburn 2022, en vorig jaar maakte BRUIT ≤ opnieuw indruk tijdens Pelagic Fest in Maastricht, waar het publiek voor het eerst de nieuwe nummers hoorde.
The Age Of Ephemerality telt vijf stukken en duurt zo’n veertig minuten. Ondanks de compacte speelduur is de plaat rijk gearrangeerd: de groep combineert traditionele post-rockdynamiek met ruime klassieke bezetting (cello, trompet, trombone, orgel) en durft intensief te experimenteren met ambient-, noise- en glitch-elementen. Die mengeling levert vaak een duistere, onheilspellende sfeer op, maar altijd met een sterke melodische en compositorische basis.
Enkele hoogtepunten: Data is een gewaagde opener die begint als een wirwar van glitchachtige fragmenten en samples en uitmondt in een intens tremoloriff-hoogtepunt. Progress / Regress volgt meer binnen de post-rocktraditie en bouwt via melancholisch cello- en gitaartokkel op naar verpletterende gitaaruitbarstingen à la Mono. Technoslavery / Vandalism neemt het tempo en de textuur verder uiteen, met langzaam aanzwellende strijkers die omslaan in grommende gitaren en een uiteindelijke kakofonie die desintegratie evoceert. Het centrumpunt is het 13 minuten durende The Intoxication Of Power: een monumentale compositie die met subtiel ritme en opeenstapeling van lagen naar een overweldigend slot werkt.
Artistiek rekt BRUIT ≤ de grenzen van het genre op zonder muzikaliteit te verliezen; de klassieke instrumenten geven warmte en diepgang, terwijl noise- en glitchinterventies de muziek hedendaagse scherpte geven. Thematisch voelt de plaat als een tegengeluid tegen technologisch-verstrooid en machtsgericht denken; de afsluitende sample verwijst expliciet naar de dystopische waarschuwingen uit George Orwell’s 1984. Reviewer Rik waardeert het album met 85/100 (toegevoegd 28 februari 2026) — een aanbeveling voor liefhebbers van cinematische, atmosferische post-rock die zowel ambitie als emotie weet te combineren.