Review: Tombstalker - Chaos Monolith

In dit artikel:

Tombstalker, de deathmetalband uit Lexington, Kentucky, bestaat sinds 2008 en brengt met Chaos Monolith in 2026 pas zijn tweede volledige album uit. Op het album, verschenen via Awakening Records, combineert de band klassieke Zweedse deathmetal met invloeden uit doom-, thrash- en blackmetal. De sound leunt duidelijk op voorbeelden als Entombed, Autopsy en Bolt Thrower: gruizige productie, zware riffs en een donkere sfeer staan centraal.

Volgens recensent Jürgen Toe lukt het Tombstalker slechts gedeeltelijk om die inspiratie overtuigend te vertalen. Sommige riffs en passages klinken effectief, maar veel nummers missen een duidelijke opbouw. Versnellingen, blastbeats, melodieën en stijlwisselingen worden geregeld toegevoegd zonder dat ze logisch uit de composities voortkomen. Daardoor voelen verschillende songs aan als losse puzzelstukken die niet goed op elkaar aansluiten. Vooral het gitaarwerk vormt een zwak punt: melodische lijnen en solo’s zijn vaak weinig overtuigend, wringen met de riffs of klinken incidenteel zelfs vals.

De beste momenten ontstaan wanneer de band het eenvoudig houdt. Unto The Anvil Of War wordt genoemd als het sterkste nummer, dankzij een trage, smerige deathdoom-aanpak, een passende melodie en een effectieve overgang naar d-beat. Ook het begin van Iron Within Iron Without en het midtempo stampwerk van Eternal Enslavement hebben overtuigingskracht. Daartegenover staan onder meer de onsamenhangende opener Chaos Monolith en het weinig doelgerichte Penitent Engine, waarin keyboardpartijen, generieke riffs en willekeurige tempowisselingen elkaar afwisselen.

De plaat is daarmee geen mislukking door een gebrek aan vakmanschap in elk afzonderlijk onderdeel, maar vooral door onvoldoende compositorische samenhang en een gebrek aan eigen persoonlijkheid. Tombstalker weet soms de sfeer van zijn voorbeelden te benaderen, maar begrijpt volgens de recensie onvoldoende wat hun muziek zo sterk maakt. Chaos Monolith krijgt daarom 58 van de 100 punten.