Review: The Ocean - Solaris

In dit artikel:

Op Solaris, het album dat The Ocean in 2026 uitbrengt via Pelagic Records, neemt de Duitse progressieve metalband de luisteraar mee op een muzikale reis. De reis wordt verbeeld met geografische coördinaten: het openingsnummer verwijst naar het kantoor van Pelagic Records in Berlijn, terwijl de slottrack naar een locatie in Chili wijst.

Het album ontstond na de grote personele veranderingen binnen de band in 2025. Frontman Robin Staps bleef samen met bassist Mattias Hägerstrand over en bouwde, passend bij de naam The Ocean Collective, opnieuw een uitgebreide groep gastmuzikanten en samenwerkingspartners rond zich heen. In het nummer Departure Song klinkt de zoektocht naar een nieuwe muzikale richting duidelijk door.

Solaris bevat nog steeds herkenbare riffs en sterke passages, zoals in het zeventien minuten durende Simulacra. Tegelijkertijd blijft de plaat volgens de recensie geregeld te dicht bij het vertrouwde geluid, vooral in de zang, en worden de grenzen minder ver verkend dan mogelijk was geweest. In vergelijking met de overdonderende intensiteit van eerder werk, waaronder Jurassic | Cretaceous uit 2020, klinkt het album bovendien relatief beheerst.

Geen van de acht nummers zakt echter door de ondergrens: er valt genoeg te ontdekken en live kan The Ocean vermoedelijk opnieuw ruiger uitpakken. Toch haalt Solaris niet het uitzonderlijk hoge niveau dat de band zichzelf in de afgelopen decennia heeft opgelegd. De plaat krijgt van recensent Wouter Toegevoegd een score van 78 op 100.