Review: Rattlesnakes - Shadows In The Night

In dit artikel:

De Britse band Rattlesnakes, opgericht in 2024, debuteert met Shadows In The Night bij Listenable Records. Het album bouwt voort op de sterke ep Deeper Shades Of Torment uit 2025 en bewijst dat traditionele heavy metal nog altijd springlevend is. De band put inspiratie uit onder meer W.A.S.P., Judas Priest, Saxon, Helloween en Dio, maar vertaalt die invloeden naar een modern en krachtig geluid.

De energie komt vooral van het venijnige dubbele gitaarwerk van Joshua Brown en George Charleston, het felle drumwerk van Nathan Gratton en de warme bas van Elliott Dryden. Zangeres Rowena Neale vormt een belangrijk wapen van de groep: ze schakelt moeiteloos tussen cleane, warme, lieflijke, grommende en agressieve zang. Daardoor kan Rattlesnakes uiteenlopende metalstijlen overtuigend combineren zonder onsamenhangend te klinken.

De tien nummers zijn afwisselend en bewegen van rauwe, aan Motörhead herinnerende heavy metal naar speedmetal, NWOBHM en klassiek klinkende hardrock. Breakdown en Lost Nor Found zijn stevige beukers, terwijl Destroyer en de titelsong meer aansluiten bij W.A.S.P. en Saxon. Het instrumentale Dreamland leidt naar de uptempo liefdesgeschiedenis The Other Side Of Midnight.

Hoogtepunt is de powerballad Where The River Meets The Sea, die begint met akoestische gitaar en viool en later uitbarst in energieke metal, compleet met gitaar- en dwarsfluitsolo. Ook afsluiter For Even Gods Can Die overtuigt met galopperende riffs en sterke samenzang. Volgens de recensie is Shadows In The Night een uitstekend, gevarieerd debuut dat van begin tot eind blijft boeien. Het album krijgt een score van 87 van 100.