Review: Mors Principium Est - Darkness Invisible
In dit artikel:
Het Finse melodieuze deathmetalgezelschap Mors Principium Est brengt in 2025 via Victor het album Darkness Invisible uit. De plaat markeert een terugkeer naar de energieke, bombastische stijl waarmee de band in 2003–2007 zijn naam vestigde, en verschijnt na opnieuw wisselende bezettingen: oprichters/gitaristen Jarkko Kokko en Jori Haukio keren terug (na respectievelijk twaalf en vijftien jaar afwezigheid) en Marko Tommila neemt het drumstokje over van de langjarige Mikko Sipola. Daarmee ontstaat het gevoel dat de cirkel — ruim twee decennia later — grotendeels rond is.
Musicaal balanceert Darkness Invisible tussen vlijmscherpe techniek en overdadige, epische inzet. De opener Of Death start houterig met een kitscherig intro maar schakelt snel over in flitsende riffs en glanzend toetswerk; Venator is meteen een hoogtepunt, een flamboyante, haast barokke track die doet denken aan de bombast van de jaren negentig en nul en waarin razendsnel gitaarwerk en blitse keyboards samenkomen. Na die twee uitschieters verliest het album sporadisch wat vaart: Monuments kiest voor meer ingetogenheid, het korte intermezzo Tenebrae Latebra voelt overbodig, en Summoning The Dark wordt door constante tempowisselingen wat rommelig. Beyond The Horizon blijft ondanks drukte overeind dankzij een aanstekelijk refrein.
In het midden van het album hervindt de band haar sterkste vorm: The Rivers Of Avernus overtuigt met een memorabele melodielijn en refrein die ruimte geven aan zowel uitbundige toetsen als vingervlug gitaarwerk. In Sleep There Is Peace voegt een thrash-achtige scherpte zich samen met harmonieuze lagen, waarna het slot — met het droefgestemde An Aria For The Damned als opmaat — uitmondt in het bombastische All Life Is Evil, waarin gastsopraan Anna Dinyés de epische dimensie nog verder versterkt.
Eindoordeel: Darkness Invisible is rijk geschakeerd en soms overvol; de productie en het tempo scheppen een bijna overdadige notenstapel waarin momenten van subtiliteit soms verloren gaan. Wie echter houdt van weelderige, melodische deathmetal met een barokke inslag zal veel waardering hebben voor de virtuositeit en ambitie van de band. Score van de recensie: 75/100. Tracklist en verschijningsgegevens zijn opgenomen bij de review (toegevoegd 26 december 2025).