Review: Misotheist - De Pinte
In dit artikel:
Misotheist, de Noorse blackmetalband uit Trondheim, laat op het in 2026 verschenen album *De Pinte* opnieuw horen waarom de groep goed past bij het duistere imago van label Terratur Possessions. De plaat volgt hun eerder werk op en zet in op ruwe, verstikkende black metal zonder opsmuk, waarbij sfeer en intensiteit belangrijker zijn dan vernieuwing. Volgens de recensie blinkt de band juist uit in het strak en overtuigend bewaken van de klassieke stijl.
De eerste drie nummers zijn relatief compact, maar maken direct indruk met dreigende intro’s, dissonante gitaren, slepende riffs en fel aangezette vocalen. Vooral *Unanswered Thrice* en *Blinded And Revealed* worden neergezet als sterke stukken die afwisselen tussen log geweld en plotselinge versnellingen. *Kjetterdom* houdt die beklemmende lijn vast met een trage, monotone voortgang.
Het zwaartepunt van de plaat is het titelnummer *De Pinte*, een ruim twintig minuten durende compositie die begint met ambient en langzaam uitgroeit tot een afwisseling van doomachtige traagheid en explosieve uitbarstingen. Dat lange stuk maakt indruk, al voelt het volgens de schrijver wat versnipperd aan. De productie wordt juist zeer geprezen: onopgesmukt, krachtig en bijna alsof de band live in de oefenruimte staat. Overall geldt *De Pinte* als een sterk voorbeeld van vakmanschap binnen de black metal, ondanks het beperkte vernieuwende karakter. De recensie beoordeelt het album met 82 van de 100 punten.
De Oranjezomer: Chris Woerts fileert Fair Play Award voor Oranje: 'Die wil je nooit winnen!'