Review: Møl - Dreamcrush

In dit artikel:

Deense band Møl uit Aarhus levert met Dreamcrush (2026, Nuclear Blast) hun derde langspeler af. Opgericht in 2012 bouwt het vijftal verder op de sound van voorgangers Jord (2018) en Diorama (2021); na een stilte van bijna vijf jaar presenteert het kwartet een plaat die weinig radicaals toevoegt, maar muzikaal kundig is uitgevoerd. Recensent Rik gaf het album op 4 april 2026 een 76/100.

Dreamcrush positioneert zich duidelijk binnen het post-blackmetalveld, met sterke shoegaze- en post-hardcore-invloeden. Vergelijkingen met Deafheaven, Alcest en Svalbard keren regelmatig terug: sfeerrijke keyboards en dromerige gitaarlijnen (openingsnummer Dream) naast hakkende riffs en raspende zang tonen die hybride signatuur. Sommige tracks – Små Forlis en Dissonance – neigen expliciet naar Deafheaven, terwijl nummers als Young, Garland en Mimic het beste werken doordat ze rond een duidelijk muzikaal thema zijn opgebouwd; Mimic wordt geroemd om zijn melodie en urgente drive. Hud en Favour laten de melancholiek van de band horen, waarbij Favour een subtiele cellobijdrage van Arianna Mahsayeh bevat. De opener wordt als te kort ervaren, en de cleane zang op Hud iets onstabiel, maar overall is de uitvoering solide.

Samengevat biedt Dreamcrush geen grote vernieuwing binnen het genre, maar wel een verzorgde en smaakvolle schijf die prettig wegluistert dankzij een behapbare speelduur en een directe, intense sound. Liefhebbers van de hedendaagse post-black/shoegaze-melange vinden hier waarschijnlijk een aangename aanvulling voor hun collectie.