Review: If These Trees Could Talk - The Hidden Hand

In dit artikel:

If These Trees Could Talk keert in 2026 terug met Hidden Hand, het eerste album van de Amerikaanse instrumentale post-rockband in tien jaar. De vijf muzikanten brachten die periode deels door met werk en gezin, maar borduren muzikaal vrijwel direct voort op The Bones Of A Dying World uit 2016.

Op de vierde full-length staan negen filmische tracks met zorgvuldig opgebouwde melodieën en sterke samenspelende gitaarpartijen. Vooral Sea Of Glass profiteert van de wisselwerking tussen de drie gitaristen Jeff Kalal, Cody Kelly en Mike Socrates. Ook het tweeluik Silence Between Mountains valt op door zijn subtiele spanningsopbouw; het rustige eerste deel vormt bovendien een effectief contrast met de zwaardere nummers.

De plaat biedt weinig verrassingen en klinkt gestroomlijnder en minder avontuurlijk dan eerder werk. Sommige composities hadden volgens de recensent beter afgerond of langer uitgewerkt kunnen worden. Opvallende uitzonderingen zijn de vocale harmonie in Blurry Creatures en de onverwachte cover van Aphex Twins Flim. Hidden Hand duurt ongeveer veertig minuten, maar is volgens de recensie vooral geschikt om in zijn geheel te beluisteren en bij weg te dromen. Het album is minder spannend dan eerdere releases, maar bevestigt dat de band na een lange afwezigheid nog steeds hoogwaardige post-rock maakt. Score: 78/100.