Review: Hansen - Born With A Hammer

In dit artikel:

Tien jaar na zijn eerste soloalbum XXX brengt Kai Hansen in 2026 Born With A Hammer uit via earMuisc. De Duitse gitarist en zanger, bekend van Helloween en Gamma Ray, maakte de plaat samen met onder anderen zijn zoon Tim Hansen, Alexander Dietz, Daniel Wilding en Eike Freese. Het album viert zijn carrière van ruim veertig jaar, maar wijkt geregeld af van zijn vertrouwde power- en heavymetalstijl.

Vooral de pretpunksong Welcome To Life en de industrialtrack Wait And See zijn experimenten die minder overtuigen. De nummers Feeding The Beast, Don’t Care en Triple Trouble sluiten beter aan bij Hansens bekende geluid. Ook de titelsong bevat herkenbare invloeden van Queen en Gamma Ray, al worden de autobiografische teksten en de vele nadrukkelijke rijmelarijen als een zwak punt gezien. Dat geldt eveneens voor het flauwe I.D.G.A.F. en de herhaalde boodschap dat iedereen vooral zijn eigen gang moet gaan.

Muzikaal valt er daarentegen weinig af te dingen op de plaat. Het stevige, rauwe geluid, het uitstekende samenspel en de aantrekkelijke gitaarpartijen maken Born With A Hammer overwegend tot een plezierige luisterervaring. End Of The Road klinkt als Hansens eigen interpretatie van de stijl van Beast In Black, terwijl de nummers daarnaast vol muzikale knipogen en popcultuurverwijzingen zitten.

Het hoogtepunt is Invaders, een meeslepend nummer over ruimte en buitenaardse indringers. De sterke coupletten, het aanstekelijke refrein, de spannende opbouw, het krachtige basgeluid, de speelse gitaren en Hansens karakteristieke uithalen komen hier overtuigend samen. Het modernere afsluitende Wonderland maakt daardoor minder indruk. Ondanks enkele minder geslaagde experimenten en momenten waarop Hansen niet helemaal zuiver zingt, tilt het sterke spel het album boven de middelmaat uit. De plaat krijgt een score van 75 op 100.