Review: Green Carnation - A Dark Poem, Part II: Sanguis

In dit artikel:

Green Carnation bevestigt met A Dark Poem, Part II: Sanguis dat de Noorse progmetalband in topvorm verkeert. Het album, uitgebracht in 2026 via Season of Mist, is het tweede deel van een drieluik dat begon met A Dark Poem Part I: The Shores Of Melancholia uit 2025. Na dat succesvolle comebackalbum leverde de band al binnen een jaar een opvolger af, die volgens de recensent even sterk is als zijn voorganger.

De plaat borduurt voort op dezelfde rijke, vloeiende sound: melodieuze progmetal met veel detail, sterke zanglijnen en smaakvol gitaarwerk. Vooral het titelnummer springt eruit met zijn dromerige maar ook avontuurlijke opbouw, terwijl Sweet To The Point Of Bitter indruk maakt met stevige riffs en een stuwend drumritme. Green Carnation toont ook gevoel voor dynamiek door geregeld terug te schakelen naar rustigere passages, zoals in het ingetogen Loneliness Untold, Loneliness Unfold en het sobere, fraaie slotnummer Lunar Tale.

Volgens de recensie is het album met 37 minuten compact en zonder overbodige noten, maar wel zeer herbeluisterbaar. De conclusie is positief: Sanguis haalt moeiteloos het niveau van het eerste deel en vormt een overtuigende tussenstap naar het afsluitende derde deel, dat in september moet verschijnen.