Review: Fuath - III

In dit artikel:

De Schotse muzikant Andy Marshall — vooral bekend als drijvende kracht achter de epische folk/blackmetalband Saor — brengt onder zijn zuiverere blackmetal‑alias Fuath in 2026 het derde album III uit via Northern Silence Productions. Fuath werd in 2015 gestart als tegenhanger van Marshalls meer melodische werk: het project moest terug naar de sobere, grimmige blackmetal van de jaren negentig. Het 2016-debuut oogstte veel lof dankzij repetitieve, hypnotiserende riffs en strakke drumruimtes; het tweede album (II) viel minder in de smaak, onder meer door overdadig keyboardgebruik.

III volgt vijf jaar na II en telt vier lange stukken — gemiddeld meer dan tien minuten per nummer — die opnieuw inzetten op een epische, slepende opbouw. Openingstrack The Cailleach wordt door de recensent als het sterkste werkstuk gezien: het combineert zware, repeterende riffs met een traag, doomachtig tempo en wekt associaties met groepen als Drudkh. Andere nummers wisselen snelle tremoloriffs en verwoestend drumwerk af met akoestische gitaar en toetsen; in Embers Of The Fading Age leidt die mix echter tot soms onwennige spanningen, omdat het snelle slagwerk niet altijd vloeiend aansluit op de rustigere passages.

De tweede helft van het album (Possessed By Starlight en The Sluagh) zet dezelfde middelen in — slepende riffs en monotone ritmes — maar door een gemeenschappelijke structuur dreigt eentonigheid. Vooral langdurige keyboardpartijen, met name op The Sluagh, worden als storend of onprofessioneel ervaren en halen de vaart uit het werk. Hoewel er momenten van sterke sfeer zijn, bereikt III volgens de recensie niet de intensiteit en samenhang van het uitstekende debuut.

Eindoordeel: een degelijk, sfeervol album met sterke pieken, maar onvoldoende consistentie om het niveau van Fuaths beste platen te evenaren. Score: 70/100. Reviewer: Rik. Toegevoegd: 5 mei 2026. Tracklist: The Cailleach; Embers Of The Fading Age; Possessed By Starlight; The Sluagh.