Review: Forbidden - Forbidden

In dit artikel:

De Amerikaanse thrashmetalband Forbidden keert in 2026 terug met Forbidden, het eerste album sinds 2010. Gitarist en oprichter Craig Locicero vormt de kern van de nieuwe bezetting, samen met originele bassist Matt Camacho en nieuwe leden Jeremy Von Epp, Chris Kontos en zanger Norman Skinner. De band werd in 1985 opgericht en verwierf vooral bekendheid met zijn vroege Bay Area-thrash en de karakteristieke hoge zang van Russ Anderson, die niet terugkeert.

De plaat opent sterk met Single Point Failure, waarin strakke riffs, hoge uithalen en invloeden van Testament, Death Angel en Metal Church samenkomen. Ook Divided By Zero, Psyclops en delen van Mutually Assured Dysfunction laten horen dat de muzikanten technisch uitstekend zijn en nog steeds overtuigende thrash kunnen maken. Skinner is echter vooral adequaat: zijn zanglijnen zijn geregeld repetitief en hij benut zijn hoge register te weinig.

Het grootste probleem is volgens de review de songwriting. Veel nummers zijn te lang, riffs worden te vaak herhaald en trage, progressieve of commerciële passages halen de vaart uit de agressievere delen. Intermezzo Jisei voelt bovendien willekeurig aan, terwijl de lange afsluiters Sol Grave en Flower Of Life (Chaos By Design) onvoldoende samenhang vertonen. De band wisselt tussen oldschool-thrash, heavy metal, groove en prog zonder een herkenbare stijl te vinden. Ondanks het vakmanschap en enkele sterke riffs klinkt de comeback daardoor onevenwichtig. De plaat krijgt 65 van de 100 punten.