Review: Fen - Elemental (Part 1: Mourning Earth)

In dit artikel:

Fen viert in 2026 zijn twintigjarig bestaan met Elemental (Part 1: Mourning Earth), het eerste deel van een tweeluik over de vier elementen. Het album verscheen bij Prophecy Productions en borduurt voort op de herkenbare mix van atmosferische black metal, post-rock, melancholische gitaarpartijen, dreigende soundscapes en rauwe uitbarstingen. De productie was opnieuw in handen van Chris Fielding, die zorgt voor een krachtig maar niet overdreven helder geluid.

Vooral de eerste helft overtuigt. Glacier wisselt sfeervol getokkel en cleane zang af met blastbeats en zwevende riffs. Tectonic klinkt rauwer en schuift door het zware baswerk en licht dissonante gitaarpartijen op richting post-metal. In Massif komen de verschillende kanten van Fen samen: ingetogen, melancholische passages worden afgewisseld met opvallend zware stukken.

De tweede helft maakt minder indruk. Abyssal Plain en Barrow zijn degelijk, maar missen onderscheidend vermogen. De bijna dertien minuten lange afsluiter Moor heeft enkele vloeiende momenten, maar ontbeert volgens de recensent een duidelijke compositorische lijn. Mogelijk speelt mee dat grote delen van het album live zijn opgenomen. Ook blijft de plaat als geheel achter bij voorganger Monuments To Absence uit 2023, dat de impressionistische sfeer overtuigender wist vast te houden.

Met ongeveer 45 minuten is het album voor Fen-begrippen relatief compact, wat volgens de bespreking in zijn voordeel werkt. Een bonusschijf met covers en extra nummers biedt daarnaast meer materiaal voor liefhebbers. Elemental (Part 1: Mourning Earth) is niet Fens sterkste album, maar de sfeervolle muziek leent zich uitstekend voor mijmerende herfstwandelingen. De plaat krijgt een beoordeling van 74/100.