Review: Fabienne Erni - Starveil

In dit artikel:

De Zwitserse zangeres Fabienne Erni — vooral bekend als frontvrouw van Eluveitie en Illumishade — brengt in 2026 haar solodebuut Starveil uit (Eigen Beheer). Haar verschijning past in een bredere trend van metalvocalistes die soloalbums uitbrengen (denk aan Dianne van Giersbergen, Melissa Bonny, Alissa White-Gluz). Erni (33) vult het album met een mengeling van folkinvloeden à la Eluveitie en de meer fantasy-gedreven sound van Illumishade, aangevuld met moderne prog- en symfonische metaltonen die soms aan Within Temptation en Amaranthe doen denken.

Op Starveil werkt ze samen met twee Zwitserse producers en met muzikanten uit Moldavië — onder wie producer Valentin Voluta, gitarist Vadim Ojog en drummer Eugene Voluta — en haalt ze gastvocalen binnen van Lena Scissorhands (Infected Rain) op het duet Ritual. Folky percussie en accenten door Ephraim Slazmann (met hakkebord) geven enkele passages een Wardruna-achtige sfeer. Stemming en stijl wisselen van ingetogen en poppy tot cinematisch en bombastisch; Erni benut de vrijheid om vocaal alle registers te openen.

Hoogtepunten zijn het titelnummer, Ritual en Thalen’Muron — laatstgenoemde opzienbarend door het gebruik van een door Erni verzonnen mystieke taal — terwijl een aantal nummers minder memorabel blijft, vooral in het tweede deel van het album. Starveil fungeert als een geslaagd visitekaartje voor Erni’s solocarrière: experimenteel en vocaal indrukwekkend, maar niet overal even consistent. Score in de recensie: 78/100 (Reviewer: Jeffrey, 21 april 2026). Het album telt 13 tracks, en Erni kondigde al een ambitieus vervolg aan.