Review: Einar Solberg - Vox Occulta

In dit artikel:

Einar Solberg, bekend als zanger en toetsenist van Leprous, brengt in 2026 zijn tweede soloalbum Vox Occulta uit via InsideOut Music. Waar zijn solodebuut 16 (2023) vooral als een experimentele speelplaats fungeerde, zet Solberg nu vol in op een orkestrale, cinematische benadering: blazers en strijkers vormen de ruggengraat van veel nummers en Solberg gebruikt soms een bijna Hollywood-achtige voordracht en nieuwe zangkleuren die je nog niet van hem hoorde.

Het titelnummer toont die richting het duidelijkst; het album vraagt dan ook om aandachtig luisteren. De plaat wisselt grootse, dramatische stukken af met rustiger momenten: Serenitas klinkt bijna lieflijk en doet vaag denken aan een hedendaagse ballad, terwijl Grex — een bijna twaalf minuten durende epic met een sterke gitaarsolo — de meest operatische en meeslepende passage is. Solberg verwerkt af en toe herkenbare Leprous-invloeden; melodieën in Stella Mortua roepen herinneringen op aan From The Flame (2017) en het toegankelijke Liberatio had ook op een Leprous-plaat gekund.

Op Vox Occulta speelt geen andere Leprous-muzikant mee; Solberg werkte met The Norwegian Radio Orchestra en gasten als violist Chris Baum, gitaristen Pierre Danel, Ben Levin en John Browne, bassist Jed Lingat en drummer Keli Guðjónsson. Productie en mix door David Castillo en Adam Noble helpen vooral bij de grootsheid van nummers als Grex.

Vox Occulta is een persoonlijk, filmisch en ambitieus album waarin Solberg orkestrale muziek, progressieve rock en nieuwe zangtechnieken samenbrengt — een geslaagd vervolg op zijn solowerk, beloond met een 84/100 (recensent: Jeffrey, 28 april 2026). Tracklist: Stella Mortua, Medulla, Vox Occulta, Liberatio, Serenitas, Vita Fragilis, Grex, Anima Lucis.