Review: Draconian - In Somnolent Ruin

In dit artikel:

Draconian brengt in 2026 met In Somnolent Ruin een nieuw hoofdstuk uit op Napalm Records, waarin vooral de terugkeer van zangeres Lisa Johansson centraal staat. Johansson is sinds 2022 weer onderdeel van de band en dit is het eerste studiowerk waarop zij te horen is na het vertrek van Heike Langhans. Naast de wissel achter de microfoon heeft de groep ook nieuw bloed op andere posities: Daniel Johansson (Antikvlt, Aspernamentum) neemt de drumstoel over van Jerry Torstensson, Niklas Nord is toegevoegd als gitarist en Daniel Arvidsson speelt nu bas.

Het album bevestigt Draconians positie in de gothic doom/death-scene zonder het wiel opnieuw uit te vinden: de band varieert slim in tempo en sfeer en combineert zwaardere, metalachtige passages met dromerige, atmosferische stukken. Johansson contrasteert duidelijk met Langhans’ eerder etherische stijl; zij zoekt meer expressie en klassiekere zanglijnen, van ingetogen op I Welcome Thy Arrow tot theatraal op The Monochrome Blade. Songs als Cold Heavens (de meest directe, single-achtige track) en The Face Of God (meer occulte doom) laten verschillende gezichten van de band horen, terwijl Misanthrope River aansluiting zoekt bij het oudere werk en Anima elementen oproept die doen denken aan Swallow The Sun en Katatonia.

Producer Karl-Daniel Lidén levert een vol en transparant geluid dat details uitlicht — bijvoorbeeld Johan Ericsons bluesy gitaarsolo’s en het epische toetsenspel — wat het album extra kracht geeft. In Somnolent Ruin bevat negen nummers en vormt een veelzijdige, overtuigende toevoeging aan de discografie; niet elke track is een hoogtepunt, maar overall blijft Draconian tot de top van het genre behoren. Score van de recensie: 83/100.