Review: Dimmu Borgir - Grand Serpent Rising
In dit artikel:
Dimmu Borgir, de Noorse symfonische blackmetalband rond frontman/bassist Shagrath (Stian Tomt Thoresen) en gitarist Silenoz (Sven Atle Kopperud), levert met Grand Serpent Rising (Nuclear Blast, 2026) een overtuigende comeback. Na jaren waarin de band weinig echt memorabels uitbracht en met voorgaande plaat Eonian alweer acht jaar terug, toont dit bijna zeventig minuten durende album hernieuwde energie en compositiesterkte. Criticus Rik beloonde het werk op 21 mei 2026 met een 85/100.
Het album opent sfeervol en barst daarna los: de eerste helft wordt gekenmerkt door een reeks sterke nummers die zowel furie als melodische verfijning combineren. Tracks als Ascent, het indrukwekkende As Seen In The Unseen en Qryptfarer verbinden het klassieke Dimmu Borgir-geluid met frisse, pittige riffs en doordachte orkestraties. Ulvgjeld & Blodsodel trekt de aandacht door een dreigende marsbeat en Shagraths Noorse vocalen, die extra mystiek toevoegen.
Belangrijk is dat de tweede helft van Grand Serpent Rising het niveau weet vast te houden; zwakke momenten zijn schaars. Variatie in sfeer en invloeden loopt van Satyricon-achtige stampers (Repository Of Divine Transmutation) tot onverwachte heavy-metal‑georiënteerde solo’s (The Exonerated). Phantom Of The Nemesis en Recognizant vallen op dankzij sterke vocalen en krachtige arrangementen die zowel intimiderend als meeslepend werken.
Op technisch vlak klinkt de band scherper dan op de recente voorganger: Silenoz levert meeslepende, epische gitaarlijnen en Shagrath zingt – of schreeuwt – met hernieuwde kracht. De orkestraties zijn rijk en gelaagd, ondersteunen de songs zonder ze te overschaduwen, en geven veel nummers een grootse, filmische maatstaf.
Kortom, Grand Serpent Rising laat Dimmu Borgir zien als een band die hun klassieke invloeden omarmt maar diezelfde ingrediënten met vakmanschap en actuele intensiteit naar het heden brengt. Voor wie twijfelde of de Noren nog tot topprestaties in staat waren: dit album bevestigt dat er nog veel muzikaal vuur in de groep zit en staat qua niveau in de buurt van hun beste vorige werken. Tracklijst bevat onder meer Tridentium, Ascent, As Seen In The Unseen, The Qryptfarer en Recognizant.