Review: Desert Colossus - Apparatus

In dit artikel:

De Zaandamse stonerrockband Desert Colossus is terug met hun vierde album Apparatus, zelfstandige uitgave uit 2026 met negen nieuwe nummers. Het viertal, in ongewijzigde bezetting, bouwt voort op het geluid van 2020’s Eyes And Tongues maar kiest op deze plaat nadrukkelijker voor strakke stonerrock: fuzzy gitaarlagen, gedreven ritmes en zwaarmoedige passages komen vaker en scherper in beeld.

Apparatus opent met Hermit, een directe stonertrack waarin Frank Zoomers vocalen bij momenten aan Ozzy Osbourne doen denken; ook Sweet Cherries Hang Low evoceert die Sabbath-sfeer. Midden op het album wisselen ruige riffs (Prixie House On The Wax, Three Eyed Fox, Black-out) af met nummers die ruimte laten voor psychedelische en punkachtige accenten, zoals Feel Me Up en Vanity. Het afsluitende Come Forth, ruim zeven minuten, koppelt dromerige stoner-escapes aan donkere, Alice In Chains-achtige tonen en benut meerstemmige zang effectief in het explosieve refrein. De band gebruikt vaker harmonieën dan voorheen, wat hun sound onderscheidt van veel collega-stoneracts.

Productie, songvolgorde en teksten zijn zorgvuldig uitgewerkt en het artwork — ditmaal van Tom van de Linden — sluit fraai aan bij de muziek. De plaat wordt door recensent Hugo gewaardeerd met een 82/100 (toegevoegd 26 maart 2026). Voor wie houdt van eigenzinnige, punchy stonerrock uit Nederland is Apparatus een overtuigende release.