Review: Carnation - Symphony Of The Flesh

In dit artikel:

Het Belgische deathmetalduo Carnation brengt in 2027 in eigen beheer het album *Symphony In Flesh* uit. Na het progressievere *Cursed Mortality* uit 2023 keert de band deels terug naar de rauwe, brute sound van zijn eerste platen, zonder die simpelweg te herhalen. De muziek blijft zwaar en geworteld in klassieke deathmetal, maar bevat ook spookachtige melodieën, sfeervolle passages, uiteenlopende ritmes en enkele progressieve accenten.

Volgens gitarist Jonathan Verstrepen wilde Carnation opnieuw meer agressie en directheid laten horen, terwijl de band zijn verbeterde songwriting en aandacht voor melodie behield. Dat blijkt uit het contrast tussen het traditionele openingsnummer “Blackmouth” en het korte, door hardcore en d-beats beïnvloede “Flesh-eating Frenzy”. De nummers klinken vaak eenvoudig, maar zijn opgebouwd met subtiele tempo- en sfeerwisselingen. Zanger Simon Duson levert rauwe maar verstaanbare vocalen, terwijl drummer Vincent Verstrepen voor variatie zorgt.

Het experimentele “Kingdom Of Dreams” vormt een hoogtepunt dankzij afwijkende maatsoorten, keyboards en snelle overgangen, die de recensent aan Mastodon doen denken. De tweede helft blijft sterk, al zijn de nummers daar minder verrassend. Het album sluit af met “Legacy Of The Forefathers”, een ambitieuze epische compositie van ruim elf minuten waarin veel van de stijlen en stemmingen van de plaat samenkomen.

De recensie, toegevoegd op 29 oktober 2026 door Jürgen, waardeert het album met 83 van de 100 punten. Volgens de bespreking verfijnt Carnation de klassieke deathmetal met moderne productie, technische beheersing en herkenbare riffs, zonder aan zwaarte in te boeten. *Symphony In Flesh* wordt daarom bestempeld als een indrukwekkend topalbum.