Review: Anthrax - Cursum Perficio

In dit artikel:

Anthrax brengt in 2026 met Cursum Perficio zijn eerste studioalbum in tien jaar uit via Nuclear Blast Records. De plaat is het derde album sinds de terugkeer van zanger Joey Belladonna en volgt For All Kings (2016) op, dat vanwege zijn lange, epische nummers lauw werd ontvangen.

Hoewel de single It’s For The Kids aanvankelijk een snelle thrashplaat doet vermoeden, kiest Anthrax hier vooral voor een breed metalgeluid met stevige grooves. De band verwijst geregeld naar zijn klassieke periode, maar snelheid en agressie maken vaker plaats voor toegankelijkere, zwaardere riffs. Muzikaal is het album vakkundig uitgevoerd: bassist Frank Bello, drummer Charlie Benante en gitaristen Scott Ian en Jonathan Donais leveren sterk spel en overtuigende solo’s.

De beste nummers zijn volgens de recensie It’s For The Kids, Everybody’s Got A Plan, The Edge Of Perfection, Infectious en NYC 93. Vooral The Edge Of Perfection valt op door epische passages, blackmetalinvloeden, sterk drumwerk en een groot refrein. Daartegenover staan nummers als opener The Long Goodbyes, die degelijk maar weinig spannend en te lang wordt gevonden. Ook in de tweede helft mist het album memorabele momenten. De compacte, dichtgeproduceerde sound en Belladonna’s soms geforceerde zang versterken dat probleem; in het titelnummer klinkt hij juist natuurlijker.

De conclusie is dat Cursum Perficio duidelijk beter is dan For All Kings, maar niet uitgroeit tot een nieuwe klassieker zoals Among The Living of Persistence Of Time. Het album toont uitstekend vakmanschap, maar mist voldoende spanning en sterke songs om de hoge verwachtingen na tien jaar wachten volledig waar te maken. Recensent Marcel beoordeelde de plaat op 13 september 2026 met 70 van 100 punten.