Review: A.A. Williams - Solstice

In dit artikel:

A.A. Williams, in Londen woonachtige en klassiek geschoolde multi-instrumentaliste en zangeres, brengt in 2026 het album Solstice uit op Reigning Phoenix Music. Criticus Rik waardeert de plaat met een 87/100 (toegevoegd 12 juni 2026) en plaatst het werk in het verlengde van haar doorbraakplaat As The Moon Rests (2022), die hij eerder met een 93 beloonde. Waar die voorganger volgens hem bijna foutloos en tijdloos was, levert Solstice veel van hetzelfde hoge niveau maar valt af en toe nét wat minder intens uit.

Musicaal blijft Williams trouw aan haar kenmerkende melancholieke signatuur: fragiele pianopassages, subtiele dynamiekopbouw en momenten van zwaar gelaagde gitaren. De openingstrack Poison zet meteen de toon met een eenvoudige gitaarriff en een stem die in melancholie dompelt. Little By Little bouwt in vijf minuten een filmische, noir-achtige sfeer op door dreigende synths en intieme pianomomenten; hier ontstaat een sterke balans tussen minimalisme en expansie. De twee singles Wolves en Just A Shadow worden als hoogtepunten genoemd: Wolves wisselt verstilde akoestiek af met post-rockachtige uitbarstingen, terwijl Just A Shadow volgens de recensent een van de mooiste nummers van het jaar is vanwege tekst en refreinopbouw.

Op Solstice zijn ook extreem ingetogen nummers te vinden. I've Seen Enough voelt zo breekbaar dat het bijna lijkt te vervagen tijdens het luisteren, en The Veil is volledig op piano en zang gebouwd, waarbij Williams’ stem loepzuiver en emotioneel geladen blijft. Tegelijkertijd bevatten enkele tracks minder memorabele momenten; Hold It Together bouwt te traag op, en Outlines en It Won’t Rain Forever ontroeren iets minder ondanks knappe zang en fijne instrumentatie.

De productie wordt geroemd om zijn helderheid en het respect waarmee zware passages in balans worden gebracht, en de zangeres zou vocaliter sterker klinken dan ooit. Solstice is volgens de recensent een album om in onder te duiken: het raakt regelmatig en laat luisteraars niet onberoerd, al ontbreekt soms de absolute consistentie die As The Moon Rests zo uitzonderlijk maakte.

Extra context: Williams trad de afgelopen jaren geregeld in Nederland op, onder andere in Paradox (Tilburg, 2022) en recent in Effenaar (Eindhoven), wat haar band met het Nederlandse publiek versterkt. Tracklist bevat elf nummers, waaronder Poison, Wolves, Little By Little, The Veil en Just A Shadow. Solstice bevestigt Williams’ status als getalenteerde, emotioneel geraffineerde artiest, ook al is het album niet helemaal het nieuwe hoogtepunt dat haar voorganger voor de recensent vertegenwoordigde.