Michael Schenker herleeft zijn UFO-jaren in Tilburg

In dit artikel:

De avond begon met twee voorprogramma’s: het Braziliaanse Malvada opende met rechttoe-rechtaan hardrock waarbij de wisseling tussen Engels en Portugees kleur gaf, maar de band nog vooral ervaring en sterkere songs nodig heeft. Rook Road volgde met klassieke heavy rock rondom een prominent Hammond‑orgel; vakkundig gespeeld en degelijk gezongen, maar zonder echte uitschieters. Het publiek wachtte duidelijk op de hoofdact.

Toen Michael Schenker het podium betrad en de eerste akkoorden van Natural Thing inzette, sloeg de sfeer om in herkenning en plezier. Voor veel aanwezigen waren het geroemde hits uit hun jeugd: Only You Can Rock Me, Hot ’n’ Ready en Doctor Doctor passeerden de revue in een krachtig, helder en gedreven geluid. Schenker toonde met zijn Flying V waarom hij generaties gitaristen beïnvloedt: zuivere, melodieuze solo’s zonder opsmuk en vol gevoel. Hij oogde opvallend opgewekt en energiek gedurende het gehele optreden.

De begeleidingsformatie bestond uit bassist Barend Courbois — die zichtbaar geniet van zijn rol in Schenkers band — Steve Mann op keyboard/gitaar en Bodo Schopf op drums. Zanger Roberto Dimitri Liapakis nam de vocalen voor zijn rekening; zijn stem wijkt af van het iconische timbre van Phil Mogg maar bracht de nummers overtuigend en respectvol. De set leek op die van de vorige tour en sluit aan bij het livealbum dat Schenker in januari in de Tokyo Budokan opnam (met een andere bandbezetting). Dat album wordt later dit jaar verwacht.

Korte drum- en drum/bas‑solo’s boden momenten van ontspanning, al had de recensent liever nog een nummer als Out In The Streets gehoord. Het slot bestond uit Shoot Shoot en Too Hot To Handle; na dat laatste verlieten de luisteraars tevreden de zaal. Conclusie: een nostalgisch, technisch sterk concert waarin Schenker zowel zijn klassieke repertoire eerde als liet zien dat die songs anno nu nog steeds overeind staan.