Lucy Kruger & The Lost Boys in Tilburg

In dit artikel:

Bij binnenkomst valt de lage opkomst: de zaal van Hall Of Fame blijft dicht en een klein podium is in het bargedeelte opgebouwd, terwijl buiten nog daglicht aanwezig is. Om acht uur trapt het Amsterdamse vijftal Holograph af voor een schaars publiek. De band, opgericht door gitarist Warren Fisher en toetseniste/zangeres Ines Southscka, beweegt muzikaal tussen new wave, post-punk en een beetje gothic. Na een aarzelend begin – begrijpelijk bij zo’n huiskamersfeer – ontwikkelt Holograph zich tot een aangename live-act: dansbare, donkere nummers met koel klinkende synths en scherpe baslijnen. Technisch niet complex, maar goed afgestemd op de huidige sombere tijdgeest; het afsluitende nummer toont bovendien dat er meer potentie zit als de rem eraf kan.

Na een korte pauze volgt Lucy Kruger & The Lost Boys. In deze kleine setting vervallen backstage-rituelen; warming-up en laatste aanwijzingen gebeuren in het zicht van het publiek. Het optreden draait vrijwel volledig om het nieuwe album Pale Bloom: van de elf nummers op die plaat passeert bijna alles de revue. De art-pop van Kruger en haar band wisselt melancholie en bravoure, is toegankelijk door compacte nummers en beheerst spel, en krijgt extra diepte door altvioliste Jean-Louise Parker. Kruger zelf is het visuele en emotionele middelpunt: haar mimiek en gebaren maken de teksten voelbaar. Hoewel er echo’s zijn van artiesten als A.A. Williams en Emma Ruth Rundle, klinkt haar band lichter en minder zwaarmoedig. Een oudere, wat pittiger track als Burning Building brengt een ontwakend muzikaal randje en Kruger koos zelfs contact met het publiek door iemand aan het dansen te krijgen. Ondanks een totaalopkomst van misschien vijftig mensen ontstaat er een zeer intieme, betrokken sfeer waarin de ingetogen muziek goed tot zijn recht komt. De set eindigt met een toegift.