Interview met Lone Wanderer
In dit artikel:
Lone Wanderer — met songwriter/gitarist Bruno Schotten en gitarist/zanger Jakob Zeblin — brengt in mei 2026 het derde album Exequiae uit. De band bestaat sinds 2014 en werkt sinds enige jaren in een vaste bezetting (Jonas kwam erbij in 2017). Lone Wanderer profileert zich bewust als funeral doom‑band: traag, zwaar en melancholisch, met aandacht voor sfeer en diepgang eerder dan voor conventionele songstructuren.
Exequiae verscheen bijna zes jaar na het vorige album en is bedoeld als een rouwvolle reis: Bruno raakte gedurende die lange tussenperiode geïnspireerd door literatuur, muziek en persoonlijke ervaringen, en wilde een samenhangend, thematisch sterk album maken. Het openingsnummer To Rest Eternally duurt bijna 25 minuten — een bewuste, organische keuze die volgens de band voortkwam uit het schrijfproces en de kracht van een directe openingsriff. Bruno vertelt dat het nummer in korte tijd tot stand kwam en daarna in samenwerking met de band is uitgewerkt; Jakob benadrukt dat de volgorde van nummers vanzelfsprekend aanvoelde en dat lengte voor hen ondergeschikt was aan inhoud en sfeer. Funeral doom‑fans accepteren doorgaans langere tracks, wat de band in staat stelt diepgang te exploreren zonder concessies.
Songwriting verloopt volgens Bruno volgens een klassieke logica van thema en variatie: motieven worden geïntroduceerd, later uitgebreid, harmonisch verrijkt of teruggebracht in een nieuwe context. De dynamiek ontstaat door afwisseling tussen zware en meer introspectieve passages; herhaling en traditionele refrein‑coupletstructuren zijn op Exequiae grotendeels naar de achtergrond verdwenen. Dat doel: een harmonisch rijke klankwereld creëren in plaats van simpelweg deathmetal in slow motion af te spelen — een kritiekpunt dat Bruno vaak ziet bij minder geslaagde bands binnen het genre.
Loon Wanderer had eerder de speelse benaming “Schopenhauer funeral doom”, een verwijzing naar Bruno’s filosofische achtergrond en literaire invloeden. Schopenhauer en andere filosoofconcepten doorkruisen hun teksten en eerdere nummers bevatten expliciete verwijzingen; op Exequiae werken ze vrijer tussen die invloeden, waardoor het etiket minder noodzakelijk werd.
De opname vond deels plaats in hun eigen oefenruimte/studio en deels in Iguana Studios in Freiburg. De band bewaakte de productie nauwgezet en was bij de mixsessies betrokken totdat ze helemaal tevreden waren. Live wil Lone Wanderer hun muziek niet opblazen tot spektakel, maar juist trouw en intens uitvoeren: in een set van 50 minuten spelen ze liever drie nummers volledig en zonder concessies dan veel korte nummers. De korte‑ en middellangetermijnplannen richten zich eerst op selectieve optredens die de intentie van de muziek respecteren; nieuwe composities blijven aanbakken tot Bruno weer genoeg materiaal heeft voor een volgende plaat.
Aan Nederlandse lezers vragen ze steun voor lokaal georganiseerde doom‑evenementen — pleitend voor een scène die wordt gedragen door toegewijde fans en kleinschalige, liefdevol georganiseerde festivals.