Interview met Epinikion
In dit artikel:
Kimberley Jongen vertelt hoe ze van zanghobbyist tot frontvrouw van symfonische-metalband Epinikion groeide. Hoewel ze als kind al zong, begon ze pas serieus met lessen in 2020 toen werken vanuit huis haar tijd gaf om zich erop te storten. Ze volgde eerst moderne zanglessen om toongevoel te leren (met onder meer voormalig coach Gerland de Boer) en daarna klassieke lessen bij Virpi Räisänen; daarnaast werkt ze met Dominica aan metaltechnieken. Die mix van klassiek en moderne techniek is bewust: voor symfonische metal zijn beide vaardigheden belangrijk.
De bandvorming begon deels projectmatig via een Facebookoproep, maar liep uit op een vaste bezetting. Toetseniste Renate de Boer bleek een sterk netwerkbouwer en bracht naast Kimberley ook drummer Michal Gis en de overige muzikanten (gitaristen Robert Tangerman en Maarten Jungschläger) bij elkaar. Veel van de zanglijnen schreef Renate, maar Kimberley leverde ook creatieve input en teksten voor nummers als The Force Of Nature, Come Into My World en delen van Run To The Wolves, What Goes Up, Must Come Down en Eyes Will Glow. Ze leert nog steeds haar grenzen kennen en zoekt de combinatie tussen klassieke frasering en rauwere rock-invloeden — grunten sluit ze voorlopig uit vanwege de risico’s voor haar stem.
Het debuutalbum (en de daaropvolgende release- en tourperiode) betekende een grote stap in productie: mixer/masterer Jacob Hansen maakte het geluid professioneler en voegde hier en daar effecten toe, terwijl Robert veel tijd stak in orkestrale partijen. Kimberley prijst de samenwerking met Hansen en artwork-maker Giannis Nakos — beiden leverden volgens haar boven verwachting professionele bijdragen, vaak binnen beperkte budgetten. De band financierde veel zelf, waardoor keuzes voor videoproducties beperkt waren; technisch sterke en emotioneel geladen nummers als I Thought You Were On My Side bleken live en in de studio echter waardevol, ook al kon een dure videoclip er niet van worden gemaakt.
Qua songwriting experimenteert Epinikion breed: funky baslijnen in Come Into My World, een negenminuten-epos als “epic song” (Monsters In My Head), en thema’s die variëren van natuur tot persoonlijke emotie. Kimberley geniet van de creatieve vrijheid en wil in de toekomst nog actiever bijdragen aan composities. De band houdt vast aan het idee van themaalbums en overweegt zelfs om Inquisition als rockopera in een theater te brengen, al kleven daar organisatorische en financiële uitdagingen aan.
Live is Kimberley verrassend onverschillig voor podiumvrees: samen met de band voelt ze zich veilig en energiek, terwijl voor klassieke soloprestaties wél spanning ontstaat. Epinikion repeteert vooral projectmatig (vaak één keer voorafgaand aan optredens); Kimberley studeert haar partijen thuis in. Publieksreacties zijn doorgaans positief en vaak sterker in het buitenland: hoogtepunten waren een uitbundig publiek in Lille en enthousiaste optredens in Tsjechië en Polen. In Nederland groeide de belangstelling ook: de releaseshow in Breda trok zo’n honderd bezoekers. Voor het voorjaar staan shows gepland in Musicon (Den Haag) en op 2 april als support van Anna KiaRa; de band zoekt nog verdere optredens, vooral in Duitsland.
Persoonlijke achtergrond en extra’s: Kimberley werkt fulltime als marketingmanager bij een bloemenexporteur en heeft een lang dienstbare band met paarden; zij ruilde paardensport deels in voor muziek. Creatieve input buiten de muziek — van haar haarband voor een clip tot patches en stagekostuums — draagt bij aan de visuele beleving. In clips en artwork speelt ook huisdier Nala (een witte herder) een rol, wat sympathieke reacties bij fans opleverde.
Kort samengevat: Kimberley Jongen en Epinikion bouwen een eigen geluid binnen de symfonische metal door klassieke zangtechniek te combineren met moderne metalstijlen, slimme samenwerkingen (zoals met Jacob Hansen) en een DIY-houding bij financiën en productie. Ze groeien live in professionaliteit en samenhang, blijven schrijven aan nieuwe materiaal en ambiëren grotere, meer conceptuele projecten zoals een rockopera op termijn.