Interview met Carach Angren
In dit artikel:
Carach Angren-gitarist Ardek blikt terug op de jaren sinds het voorbije interview in 2020: een periode gedomineerd door corona‑pauzes, geannuleerde tournees, personeelswisselingen en uiteindelijk de komst van een nieuwe ep en een Azië‑tour. De band bracht in november 2020 nog het album Franckensteina Strataemontanus uit, maar verdere plannen liepen door de pandemie vaak spaak: geplande tournees in 2021 en met Septicflesh werden afgelast, wel kon de band in 2022 naar de VS voor een tour met Hypocrisy. Tegelijk liep het project langer door omdat Seregor ziek werd, wat de release van de ep vertraagde.
Line‑up en samenwerking: na het vertrek van drummer Namtar eind 2019 kwam Michiel van der Plicht tijdelijk in beeld, maar die samenwerking bleek na uitgestelde shows van korte duur. Voor Mexico Metalfest 2022 stelde het Amerikaanse management Gabe Seeber voor; hij viel in en bleek technisch en muzikaal een perfecte match. Gabe speelt ook op de nieuwe ep en blijft voorlopig bij de band. Ardek vertelt dat er veel kandidaten waren — een luxeprobleem — maar dat Gabe de juiste klik gaf en bovendien ervaren is met het snelle aanpassingsvermogen dat de band nodig heeft.
Productie en gasten: de band werkt weer samen met vertrouwde partners. Patrick Damiani nam opnieuw gitaar en bas op en deed de mix; Nikos Mavridis verzorgde de vioolpartijen, zoals op eerdere platen, en Tim Wells levert een intro‑stem. Ardek benadrukt de soepele samenwerking met Damiani en dat de keuze om intern te werken ook meer ruimte en efficiëntie bood vergeleken met het inschakelen van externe topmixers. Een ludiek detail: Ardeks hond Frodo is te horen op de ep — zijn huilen bij ambulancegeluiden werd gebruikt voor het “wolfachtige” element in The Resurrection Of Kariba.
Verhaal en thematiek: de ep keert terug naar de omgeving en de mythen rond Schinveld, waar ook het debuut Lammendam zijn oorsprong vond. De band dook in historische lagen — een gedicht uit 1870 over Kariba, vermeende lokale legendes en zelfs een foto van een theatergroep uit 1970 die het verhaal in het bos opvoerde — en smeedt daarvan een gothic‑horrornarratief over een cult die probeert een gifmengster op te roepen, maar door haar terugkeer onheil zaait. De nummers volgen die verhaallijn: achtergrond en opbouw in The Resurrection Of Kariba en Draw Blood, een hysterische insteek met het Nederlandstalige Ik Kom Uit Het Graf, en uiteindelijk Venomous 1666 als climax van wraak.
Controverse rond Nederlandse tekst: Ik Kom Uit Het Graf bevat expliciete, grove teksten van Seregor die zowel Ardek als de zanger zelf aanvankelijk schokten. De band knipte hier en daar bij en overlegde met management, maar besloot het nummer te laten zoals het hoort voor de sfeer en het personage dat ze willen schetsen. Ardek verwachtte veel meer backlash dan er uiteindelijk kwam; reacties varieerden van afkeuring (ook over dialectgebruik) tot bewondering. De band ziet de song eerder als een horrorervaring die moet choqueren, vergelijkbaar met hoe een film soms onprettig moet zijn om te werken.
Schrijf‑ en opnameproces: Ardek legt uit dat hij meestal complete demo’s maakt — drums, gitaren, zangideeën — en dat Seregor daarop melodieën en teksten bouwt. Sommige nummers, zoals Venomous 1666 en Ik Kom Uit Het Graf, zijn grotendeels door Ardek uitgewerkt, terwijl Seregor bij tracks als Draw Blood veel toevoegt op melodie en dubbele gitaarlijnen. Drumpartijen schrijft Ardek zelf, maar hij houdt rekening met de speelbaarheid en gaf Gabe opnames de vrijheid kleine aanpassingen te maken. Ardek benadrukt het belang van controle tijdens het schrijfproces om de uiteindelijke sound bij opname en live consistent te houden.
Live aanpak en planning: voor live‑optredens gebruikt de band backingtracks voor toetsen en sommige atmosferische lagen, zodat de show zowel muzikaal vol blijft als visueel werkt. Ardek streeft naar eenvoud in geluid — minder soms is meer — en hecht veel waarde aan een goed geproduceerde gitaarsound en duidelijke vocalen. De band plant nu ruim vooruit; de agenda loopt tot 2027 en er zijn al festivaloptredens bevestigd (onder meer Hellfest, Alcatraz, Into The Grave). Een Europese tour staat op de wensenlijst, maar alles moet haalbaar zijn qua financiën en beschikbaarheid.
Al met al presenteert Carach Angren met deze ep een terugkeer naar hun wortels in Lammendam‑sferen, gecombineerd met hedendaagse productie en een nieuwe drummer die het live‑potentieel versterkt. Ardek sluit af met waardering voor langelevende, onafhankelijke metalmedia en een oproep om de nieuwe ep te beluisteren.