Deze had je nog van ons tegoed: Sabaton in Amsterdam
In dit artikel:
Op de tour van Sabaton opende een speciaal samengesteld ensemble, The Legendary Orchestra, de avond met bewerkingen van Sabaton-nummers — een keuze die aanvankelijk voor verrassende blikken zorgde maar live goed uitpakte. Het orkest en koor, met arrangementen van Joost van den Broek (o.a. Ayreon, After Forever), bestond grotendeels uit Nederlandse muzikanten en bracht begeleidende solo’s van onder anderen draailierspeelster Patty Gurdy (Alestorm), violiste Mia Asano en zangeres Noa Gruman (Hellscore). De orkestrale set klonk filmisch en krachtig, en begon — net als een reguliere Sabaton-show vaak doet — met Ghost Division. Na afloop kreeg Van den Broek een bedankje en bloemen op het podium.
Sabaton zelf zette daarna een theatraal uitgewerkte show neer die nauw aansloot bij hun nieuwe album Legends. Een korte sketch met Napoleon Bonaparte, Genghis Khan en Julius Caesar maakte het publiek warm; de historische personages (en later de “Tempeliers”) waren een speelse verwijzing naar de onderwerpen op het album en dienden als introductie voor het concertdeel. Muzikaal opende de band met het nummer Templars van Legends, waarna de show een mix bood van nieuw werk en klassiekers uit de Sabaton-discografie.
De productie was groots: bandleden liepen via een enorme brug van het kleine middenpodium naar het hoofdpodium, die later omhooggehesen werd. Tijdens I, Emperor werden kanonnen naar voren gerold en werden theatrale momenten afgewisseld met pyro en veel licht. Carolus Rex werd in het Zweeds gebracht, wat de meezingfactor voor sommige bezoekers beperkte. Hannes van Dahl kreeg een drumsolo, en frontman Joakim Brodén wisselde gitaarspel en zang af tijdens A Tiger Among Dragons terwijl zijn bandmaten voor percussie zorgden.
Emotionele en theatrale krachten werden benut bij de nummers over de Eerste Wereldoorlog: bassist Pär Sundström introduceerde drie WOI-nummers, waaronder Christmas Truce waarbij het publiek werd gevraagd zijn telefoons lampje te gebruiken. Het Legendary Choir (van het orkest) stond op het kasteeldecor en versterkte de sfeer. Bij Soldier Of Heaven trad Noa Gruman nogmaals op als gastzangeres. Bij The Attack Of The Dead Men voerde de band een indrukwekkend visueel spel op: gasmaskers, een loopbrug die naar beneden ging en frontman Brodén die met een gasmasker en ‘gaswapen’ zong, waarna de groep al spelend door het publiek naar voren marcheerde — een moment van bijzonder dicht contact tussen fans en band.
De tweede helft van het concert bracht forse pyro en meezingmomenten, maar vertoonde tegen het einde iets minder theatrale variatie. Klassieke publieksfavorieten als Night Witches en Primo Victoria kregen vuurwerk als extra; The Art Of War bleek dat weinig poespas nodig heeft om indruk te maken. Het gebruikelijke afsluitnummer To Hell And Back kondigde het einde aan, maar als laatste werd Masters Of The World gespeeld — een keuze die door sommige aanwezigen als wat minder euforisch werd ervaren ten opzichte van het voorgaande hoogtepunt. De avond eindigde luchtig: de loopbrug zakte nog eenmaal, de band bracht een laatste buiging op het kleine podium en Brodén voldeed aan het publieksspel door — zoals gevraagd — met een broek op zijn hoofd het podium te verlaten.
Praktisch: de show duurde ruim drie uur en bood een combinatie van orkestrale bewerkingen en een uitgebreide live-set van Sabaton (setlists werden in het verslag opgenomen). Voor fans was het een rijke avond: veel materiaal, theatrale vondsten, gastmuzikanten en een groots geluid dat vooral op de vloer zeer overtuigend overkwam. De voorstelling toonde zowel waarom Sabaton bekendstaat om hun bombastische, thematische metalshows als hoe toevoeging van orkest en koor hun repertoire een nieuwe, cinematografische laag kan geven.